Përqendrimi te shpërndarja e internetit me fibra optike zvogëlon efektivitetin dhe shtrirjen e një programi federal të krijuar për të mbyllur hendekun midis atyre që kanë dhe atyre që nuk kanë internet, sipas një raporti të publikuar të martën nga Fondacioni për Inovacionin e Teknologjisë së Informacionit (ITIF).
Ky institut i teknologjisë në Uashington, D.C. argumentoi se programi për Barazinë, Aksesin dhe Shpërndarjen e Internetit me Shpejtësi të Lartë (BEAD) është financiarisht i rrezikuar për shkak të preferencës për projekte që përdorin fibra optike.
Raporti bëri thirrje që administrata Trump të reformojë BEAD-in për të ndaluar favorizimin e fibrave të shtrenjta kur satelitët e orbitës së ulët (LEO) mund të bëjnë të njëjtën punë për më pak para.
Duke marrë një qasje neutrale ndaj teknologjisë në shpërndarjen e internetit, mund të kursehen para që do të mund të përdoren për të trajtuar shkaqet e tjera të ndarjes dixhitale, argumentoi raporti 11-faqësh.
“Ne mendojmë se neutraliteti teknologjik do të kishte qenë i arsyeshëm që në fillim, por sidomos në vitet e fundit, me nisjen e shumë satelitëve dhe zhvillimin e rrjeteve fikse me valë,” tha Joe Kane, Drejtor i Politikave të Spektrit dhe Broadband-it në ITIF.
“Nuk ka nevojë të vendosim fibra kudo nëse ka mundësi të realizueshme përmes satelitëve dhe internetit të palëvizshëm me valë,” tha ai për TechNewsWorld.
Teknologjia po ecën më shpejt se rregulloret
Ligji për krijimin e BEAD-it u miratua tre vjet më parë dhe u financua me 42.45 miliardë dollarë. Qëllimi ishte të ndihmonte komunitetet të kapërcenin kostot e larta fillestare të shpërndarjes së internetit dhe të siguronin shërbim me shpejtësi të lartë për çdo amerikan që e dëshironte.
“Është bërë e qartë se përparimet teknologjike kanë tejkaluar udhëzimet rregullatore të programit,” shkruajnë Kane dhe asistenti i kërkimeve Ellis Scherer në raport. “Problemi kryesor është se BEAD nuk është neutral ndaj teknologjisë,” vazhduan ata. “Administrata Kombëtare e Telekomunikacionit dhe Informacionit (NTIA) ka krijuar programin me një prirje të fortë për përdorimin e fibrave optike të shtrenjta. Si rezultat, fondet po shkojnë për infrastrukturë më të shtrenjtë se ç’është e nevojshme, gjë që do të kufizojë ndikimin e BEAD në kapërcimin e hendekut dixhital.”
NTIA nuk pranoi të komentojë mbi këtë çështje.
Sipas raportit, shtetet mund të kursejnë dhjetëra miliona dollarë në përpjekjet e tyre për shpërndarjen e internetit nëse BEAD do të përfshinte më mirë teknologjitë më të lira, por ende efikase, si interneti me valë fikse (si 5G) dhe shërbimet satelitore. Kursimet e tilla do të mund të përdoren për të adresuar shkaqet e tjera kryesore të ndarjes dixhitale, përfshirë përballueshmërinë për familjet me të ardhura të ulëta dhe edukimin dixhital, theksoi raporti.
“Ndryshimi i administratës mund të jetë një pikë e mirë për të analizuar situatën,” tha Kane. “Ekosistemi satelitor është shumë ndryshe nga ai kur presidenti Biden mori detyrën. E njëjta gjë vlen edhe për ekosistemin e internetit me valë fikse.”
I nënfinancuar që nga fillimi
Jim Dunstan, këshilltar i përgjithshëm për TechFreedom, një grup avokues për teknologjinë në Uashington, D.C., argumentoi se BEAD ka qenë i nënfinancuar që nga fillimi. “42.5 miliardë dollarë nuk do të sjellin internet për të gjithë, pavarësisht teknologjisë që përdoret,” tha ai për TechNewsWorld.
Ai shtoi se inflacioni është rritur ndjeshëm që nga miratimi i legjislacionit të BEAD. “Kjo e bën edhe më të pamundur që 42.5 miliardë dollarë të mbyllin ndarjen dixhitale,” tha ai.
Megjithatë, ai pranoi: “Mendoj se NTIA e ka humbur shansin duke favorizuar fibrat.”
Ndërkohë që fibrat janë të shtrenjta, ato kanë përparësi krahasuar me teknologjitë satelitore, argumentoi Ry Marcattilio, drejtor i kërkimit në Community Broadband Networks Initiative.
“Fibra është sigurisht më e shtrenjtë për t’u ndërtuar, por ajo e zgjidh problemin për një periudhë shumë më të gjatë sesa satelitët LEO, të cilët duhet të zëvendësohen çdo pesë vjet,” tha ai për TechNewsWorld.
“Nëse e ndërtojmë infrastrukturën në një mënyrë ‘neutrale ndaj teknologjisë’, do të përfundojmë duke shpenzuar mijëra dollarë çdo pesë vjet për të njëjtën shtëpi, në vend që të vendosim fibra dhe ta zgjidhim problemin për disa breza,” shtoi ai.
Një zgjidhje e kufizuar?
Marcattilio argumentoi se interneti satelitor është një zgjidhje e mirë vetëm për një numër të vogël familjesh në zona rurale.
“Ai funksionon mirë si një zgjidhje e kufizuar, nëse nuk të shqetëson fakti që kostot e larta të fillimit dhe tarifat mujore bien mbi familjet,” tha ai.
“Nëse do t’ua jepnim të gjithë 42.5 miliardë dollarët ofruesve të satelitëve, mund të ofronim internet për 100% të amerikanëve shumë lehtë,” argumentoi Dunstan. “Por problemi është: çfarë cilësie shërbimi do të merrnin njerëzit?”
Ai shpjegoi se rrjetet satelitore premtojnë shpejtësi 100 Mbps në shkarkim dhe 20 Mbps në ngarkim. “Por kur fillon të shtosh përdorues në shërbim, kaq bandwidth nuk mjafton. Edhe me 6,000 satelitë në orbitë, do të jetë e vështirë të ruhet ajo shpejtësi,” tha ai.
Kane pranoi se ngarkesa mund të jetë një problem për rrjetet satelitore, por është më pak shqetësuese për përdoruesit e BEAD. “BEAD synon njerëzit në zona rurale dhe të largëta, ku interneti nuk ka qenë kurrë i pranishëm,” shpjegoi ai.
“Në ato vende nuk do të ketë mijëra njerëz që regjistrohen njëherësh,” vazhdoi ai. “Po flasim për zona ku nuk ka as mijëra banorë.”
Ndikimi politik
John Strand nga Strand Consulting argumentoi se NTIA nuk duhet të kishte pasur përgjegjësinë për administrimin e programit. “Ishte politik që në fillim,” tha ai për TechNewsWorld. “FCC duhej ta kishte drejtuar këtë proces.”
Ai gjithashtu vuri në dukje se BEAD kishte kërkesa për klimën dhe diversitetin, të cilat nuk ishin të mirëpritura në shtetet konservatore.
“Pres që Arielle Roth të emërohet në krye të NTIA dhe ose do të eliminojë BEAD-in, ose do ta transformojë në diçka më praktike,” përfundoi ai.
Burimi:TECHNEWSWOLD
